Mutluluğa Dair

Uzun zamandır yazmadım, bir yerlerden başlamak adına mutluluk ile alakalı okuduğum bir yazıdan bazı alıntıları paylaşmak istedim. Yazı NYTimes'tan David Brooks'a ait. Bu yıl Oscar kazanan Sandra Bullock'un birkaç gün sonra ortaya çıkan evlilik probleminden giriş yaparak mutluluğu etkileyen faktörlerden bahsediyor. Bullock'un evliliği kötü durumda iken böyle bir başarıdan mutlu olamayacağından bahsediyor. İşte bazı anekdotlar:

• Oskar kazananlar sanatçılar aday olup da kazanamayanlardan ortalama 4 yıl daha fazla yaşıyor
• İnsanlar 20'li yaşlarda mutlu, orta yaşta daha az mutlu ve 65 yaşında hemen emeklilik sonrası en mutlu oluyorlar
• Gelir seviyesi fakirlikten orta sınıfa geçişte artıyor fakat bunun üstüne çıktıkça mutluluk seviyesi aynı oranda ve hızda artmıyor
• Amerika 50 yıl öncesine göre çok daha zengin, fakat o oranda mutlu değil
• Günlük aktivitelerden mutluluğa en çok zarar veren işe gidiş geliş yolculuğu (trafik)!
• Bir araştırmaya göre ayda bir görüşen bir grup arkadaş içinde olmak gelir seviyesinin iki katına çıkmasına eşdeğer bir mutluluk oluşturuyor.
• Yine bir araştırmaya göre, evli olmak yılda yüz bin dolar ekstra gelir seviyesinde bir mutluluğa eş değer
• Sosyal güveni yüksek olan ülkeler daha mutlu insanlara, daha iyi sağlığa, daha iyi bir hükümete, daha yüksek ekonomik seviyeye ve daha az suç oranına sahip
• Batıdaki pekçok okul ve üniversite öğrencileri kariyere hazırlamak için çok fazla zaman harcarken onlara sosyal kararlar verme noktasında yeterli altyapı vermiyor
• Modern toplumlar maddi şeylere yönelmiş çok fazla kurum üretti fakat en gerekli şeyleri verebilen kurumları geliştiremedi, ahlaki ve sosyal yönden gerekli altyapıyı üretemedi
• Yaşanacak iyi bir yer bulmak istiyorsanız, orada yaşayanlara komşularına güvenip güvenmediklerini sorun

Evet anlaşılan bizim atasözlerimiz gayet yerindeymiş. "Parayla saadet olmaz", "Ev alma komşu al", "Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi, Olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi".

Batı maddi değerlerde çok önde olabilir ama onların arayıp da bulamadığı manevi değerler esas bizim kültürümüzde var. Dikkatli olup bu değerlerimizi kaybetmemeliyiz. Anlaşılan mutluluğu ve huzuru ancak böyle yakalayabiliriz. Çocuklarımızın eğitimde de bu noktalara dikkat etmek maddeci çıkarcı kişilik kazanmalarını engellemek bize düşüyor tabi önce kendimizden başlayarak.

'Çocuklarınıza erdemli olmayı öğretin. Onları mutlu edecek para değil erdemdir.'

Not: Bu arada bana mesaj bırakan güzel arkadaşlarıma çoook teşekkür ediyorum. İnanın bu sayfaları bende çok özledim. Ama daha önce dediğim gibi öğretmenlik için KPSS denilen meşhur sınavı kazanmam lazım. Çok fazla konu var ve sınava daha önce girmediğim için de çok eksik konularım var. İnşallah yaza görüşürüz, :)

Normandiya dün ve bugün

2. Dünya savaşının seyrini değiştiren meşhur çıkartma ile ünlüdür Normandiya. Dün ve bugüne ait fotoğraflar verilmiş bu sitede. İşin enterasanı o kadar yıkık dökük şehri sadece onarmış ve güzelleştirmiş adamlar. Aslını korumuşlar.

Bizim İstanbul'u düşünüyorum da, o eski resimlerdeki yalılar, köşkler vs. çoğunun yerinde yeller esiyor. Biz yıkıp çirkin apartmanlara dönüştürdük.

İstanbul'u seven bir yabancı yıllar sonra gelmiş İstanbul'a da sormuşlar nasıl buldunuz İstanbul'u diye. "Çok zor buldum" demiş.

Bursa'da da eski Bursa evleri diye nam salmış evlerden neredeyse hiç kalmadı. Bursa'daki Uluumay Osmanlı Halk Kıyafetleri ve Takıları Müzesi'nin bulunduğu Şair Ahmet Paşa Medresesi’ni restore eden mimar ile konuşmuştuk bu yaz. Restorasyona başladıklarında medresenin içinden kamyonlarca çöp çıkardıklarını söylemişti. Yıllarca bakımsız kalmış ve çöplüğe dönmüş.

Çok yazık...

Çarşı Pazar Gül

Seyrimde bir şehre vardım
Gördüm sarayı güldür gül


Gül alırlar gül satarlar
Gülden terazi tutarlar


Gülü gül ile tartarlar
Çarşı pazarı güldür gül

Bir Ramazan ayı daha geldi . Oruç güzel ama yalnızca maddi yönü değil manevi yönüyle oruc daha bir güzel.

Rahmetle, fakirlere merhametle, dertlere tevekkülle, kırıcı sözlere tebessümle, ticarette gülden terazi kuracak kadar adaletle mukabele etmek ne güzel...

Tüm şehirler, köyler, caddeler, sokaklarda gül alıp gül satanları görmek ne güzel...

Herkesin Ramazan'ı mübarek olsun :)

Bana Ellerini Ver

8 yıl geride kaldı bile. Allah evliliğinde herkese mutluluk ve huzur versin.Sağlıkla daha uzuuun yıllar birlikte olmak dileğiyle. Çok sevdiğim bir şarkıyı eklemek istedim bugün :)

Bizden tam 6 yıl sonra kardeşim de aynı gün evlenmişti. Onların da evlilik yıldönümlerini kutluyorum. Hep beraber olun inşallah :)

Orjinal Fikirler Akla Ne Zaman Gelir

Geçenlerde bizde bahsi geçen bir mevzuydu ben de aklıma gelenleri yazayım dedim:
Orjinal fikirler (veya ilham da diyebiliriz) genelde hiç beklenmedik zamanlarda insanın aklına gelebiliyor. Benim duyduğum ve yaşadıklarımdan bazıları şunlar:

• Gece uyumaya çalışırken

• Rüyada


• Sabah ilk kalktığınızda


• Müzik dinlerken veya televizyon seyrederken


• Derin düşünceye daldığınızda


• Diğer insanlarla bir konu üzerinde konuşurken


• Okurken veya Internette sörf yaparken


• Yolculuk yaparken

Walt Disney Mickey Mouse karaketerini trende bir fare görünce ortaya çıkarmış.

Abraham Lincoln de meşhur konuşması Gettysburg Address'i trende giderken bir zarfın arkasına yazmış.

Bizden örnek verirsek ilk aklıma gelen Mehmet Akif Ersoy'un İstiklal Marşını Ankara'da Taceddin Dergahında gece uykudan uyanıp duvarlara yazmasıdır.

Buluş yapanlardan gece rüyasında ilham verici şeyler görüldüğü çok vakidir. Örneğin dikiş makinası için iğnenin keşfi en çok bilineni. Rüyasında yerlilere yakalanan ve ölmek üzereyken yerlilerin mızraklarının ucundaki deliği görüp iğneyi keşfeden mucid gibi.

Bazen de çekilen sıkıntılarla ve çalışmayla, insana ulaşan ilahi yardım eli vardır. Örneğin ilk antibiyotiğin keşfi.

Milyonlarca insan veba, kolera, dizanteri gibi salgınlarda ölürken, gece gündüz demeden hastalıkları yok etmek için uğraşan Alexender Fleming bir gece yorgunluktan mikropların bulunduğu petri kabının ağzını açık unutur.

O gece kabın içine düşen bir küf gelişerek yaydığı salgıyla mikropları yok eder. Küften elde edilen bu ilk antibiyotik Penisilindir ve çağa damgasını vuran salgın hastalıklara son verir. Milyonlarca insanı ve hayvanı ölümden kurtarır.

Ayrıca insanın kendiyle başbaşa kaldığı anlar ve genellikle odağın farklı şeyler üzerine kaydığı anlar da yeni fikirlerin ortaya çıkmasını sağlıyor.

Ama beyin arka planda çalışmaya devam ediyor.

Sanırım bu da bir problem üzerine zihni yoğunlaşma sonrasındaki süreç içinde ortaya çıkıyor. Düşünmeye vakit ayrımak lazım. (Genelde pek yapabildiğimiz birşey değil)

Susam sokağı geri gelsin!

 

Susam sokağı 80'li yıllarda çocuk olan biz bugünün ebeveynlerinin olmazsa olmazıydı.

Bizim çocuklarımızın da böyle bir yapımı izlemesini isterim. Susam sokağının ingilizce sitesi BURADA. İçinde oyunlar, videolar var.

Fakat Tahsin amcalı, Zeynep ablalı, Kırpıklı susam sokağımız geri gelse çok iyi olur diyorsanız, Gülcan'ın başlattığı bu akıma siz de buyrun.

TRT çocuktan Susam Sokağı'nı tekrar başlatması için herkes lütfen buraya tıklayıp istekte bulunsun. Blogu olan olmayan herkesten küçük bir rica bu. Teşekkürler Gülcan :)

23 Nisan ve Beraberlik

Dün yolda olduğumuzdan maalesef yazamadım. Oğlum da okuldaki 23 Nisan resim yarışmasında 3. olmuştu ama ödülümüzü alamadık. Dönüşte alacağız artık.

Şu an itibariyle Bursa'dayım. Bugün Bursa'da tam 23 Nisan'da olması gereken hava var. Dün çocukların nasibine hava çok bozuktu. Güzel havalı 23 Nisan'lar önümüzdeki seneye inşallah.

Yukarıdaki resimler ilk meclis görüntüleri. Ne sıkıntılarla kuruldu o meclis. Bugünlere kolay gelinmedi. Umarım bundan sonra Kurtuluş Savaşı yıllarındaki sıkıntıları bir daha görmeyiz. Bayramların milletimizi birleştirmesi ve aradaki soğuklukları gidermesini diliyorum.

Kendi içimizde ortak yönlerimiz çok. Bundan sonra farklılıklara değil ortak paydaları ön plana çıkarmalıyız. Bu topraklarda çok farklı kültür ve dinlerden insanlar yüzyıllarca birlikte yaşadı. Bugün de bizler bunu başarabiliriz. Tek bir şeye ihitiyacımız var: Birlik olmak.

Ödül :)

Çok teşekkür ederim şu ödül furyasında beni de hatırlayan, Dün Bugün ve Tuğba'ya.

Daha fazla link vermek ve daha çok dünya tanımak için ben de bir kaç kişinin adını yazıyorum.

Kimler ne aldı takip edemedim çünkü :) Aslında herkese bu ödül :)

Paşa

Frambuazlı ruh pastasıyım

durubutik

Kelebek gibi

Melusina

leyya

İlkbaharda Solan Ağaçlar

Gerçekten umut etmek istedim. 2 gün boyunca her saat başı haberleri takip ettim.

Belki bir mucize dedim. Ama kötü haber geldi maalesef. Kazada ölen Muhsin Yazıcığolu ve arkadaşlarının ailelerine ve sevenlerine başsağlığı diliyorum. Allah gani gani rahmet etsin.

En acısı da insanların hiç yerine ölmesi oldu. Hala akıl almıyor nasıl olur da bulunamazlar? Belki hava şartları, belki bazı eksiklikler, belki en başta yayılan yanlış haberler, belki ihmaller...

Ama inanan insanların ölümü kabullenmesi de kolaydır. Takdiri ilahi dedik.Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz dedik...

Seçimlerin bu akıl almaz delilikle ilerleyen hızına bir bomba gibi düştü ölümü. 2009 seçimleri ibretlik bir ders verdi bence herkese. Başları döndüren dünya, bir varmış bir yokmuş sadece...

Aşık Veysel'in o güzel dizeleri geçti zihnimden

Dost dost diye nicesine sarıldım

Benim sadık yarim kara topraktır.
Beyhude dolandım, boşa yoruldum
Benim sadık yarim kara topraktır.

Nice güzellere bağlandım kaldım

Ne bir vefa gördüm ne fayda buldum

Her türlü istediğim topraktan aldım

Benim sadık yarim kara topraktır

Ne saltanat kalır ne taht kalır, senden geriye yaptığın iyilik kalır. Öyle yaşamalı ki insan, öldüğünde adı iyilikle anılmalı. Baki kalan bu kubbede hoş bir sada imiş. Bence Muhsin Bey sağduyusuyla bu hoş sadayı bırakabilenlerden oldu. Mekanları cennet olsun....

Sütlü Şerbetli Hindistan Cevizli Tatlı

Hindistan cevizli tatlı yaptım dün.
Hem sütlü hem şerbetli çok lezzetli bir tatlı oluyor. Denemenizi tavsiye ederim.

• 5 yumurta
• 1 su bardağı şeker
• 1,5 su bardağı hindistan cevizi 1,5 su bardağı un
• 1,5 çay bardağı sıvıyağ
• kabartma tozu

• ŞERBETİ
• 2 su bardağı şeker
• 2 su bardağı su
  

Ilık tatlıya ılık şerbet dökülür. Soğuyunca üzerine 2 su bardağı süt dökülür. Süslenir.

Resimlerken rahmetli babannemden kalan tabağı kullandım. Ve içim cız etti birden. Üzerinde onun izlerini taşıyordu.

Her bayram tatlıları bu tabakla ikram ederdi. Birden insan ve eşya arasındaki o garip bağ geldi aklıma.

Eşya.

İlk düşündüğünde basit bir tabak, bir saat, bir masa örtüsü gibi eşya işte. İnsana mahkum. Bakım ister, temizlik ister. İnsana muhtaç. Ama insan gidiyor, o kalıyor.

Acı olan belki avunduran, biraz korkutan gerçek.

Giydiğim elbise, okuduğum kitap, taktığım yüzük benden uzun ömürlü. Ve eşyaya sinen o insan hatıraları. Her gördüğünde sahibini hatırlatan garip, hüzünlü ama avunduran. Böyle duygulara sardı beni bir fotoğraf bile. Hele o kişiden kalan fotoğraflar, bir sürü fotoğraflar. Ne bileyim hüzünlendim birden, ben de böyle garip bir insanım işte.

Allah herkesin tüm ölmüşlerine rahmet etsin inşallah....

Bal Küpü'nün çocukluğu

Sevgili Leydielif' in isteği üzerine çocukluğum.
Bursa'da esnaf bir ailenin ilk çocuğu olarak dünyaya geldim. Zaten 2 kardeşiz :) benden 3 yaş küçük erkek kardeşim var. Şehrin tam göbeğinde kalabalık bir cadde üstünde geçti çocukluğum, öyle bahçe oyunları filan bilmem pek. Ama evimiz bir aile apartmanıydı. Babaanneler, yengeler . O yüzden dayı kızları, hala kızları birlikte büyüdük. Yazları hep beraber nerdeyse 7-8 araba Uludağ'a gider piknik yapardık. İşte o günlerden bir fotoğraf . Sanırım yıllardan 82 filan olmalı :) (Şaka gibi yaş aldı başını gidiyor.)

Yazları rahmetli annannemle köylerine giderdik. Orada çok eğlenirdim. Mısır, karpuz, ayçiçeği tarlaları, ördekler, kazlar, erik kuruları, tarhanalar, erişteler; ağaçlara çıkıp dut silkelemeler, ne kadar kalıyordum bilmiyorum ama dolu dolu geçerdi. Bir keresinde karpuz tarlasında bir karpuzu kaldırdığımda altında çöreklenen yılanı unutamıyorum hiç. Çok korkmuştum.

Kardeşimle de evde haylazlıklar yapmadan durmazdık tabi :) Bir kusur işlediğimizde annem, kim yaptı? diye sorunca ikimizin de ağzını bıçak açmazdı.

Kendi çapımda başarılı bir öğrenciydim, hiç sınıfta kalmadım, hiç takdirsiz geçmedim. Sakin, uslu, çekingendim. Bir sürü arkadaşım vardı. Bir de İlkokulda çok fazla ayak ipi oynadığımızı hatırlıyorum. Kız çocukları oynuyor mu hala? Devamlı lastik iplerle gezerdik :) Velhasıl çoook şey var anlatılacak...

Ama ne güzel oldu böyle geçmişi hatırlamak birden.

Aklıma şu şiir geldi şimdi, çocukluğunun kokusu burnunda tütenlere...

ÇOCUKLUĞUM
Affan Dede'ye para saydım
sattı bana çocukluğumu
artık ne adım var ne yaşım
bilmiyorum kim olduğumu
hiçbir şey sorulmasın benden
haberim yok olan bitenden
bu bahar havası bu bahçe
havuzda su şırılşırıldır
uçurtmam bulutlardan yüce
zıpzıplarım pırıl pırıldır
ne güzel dönüyor çemberim
hiç bitmese horoz şekerim

Cahit Sıtkı TARANCI

{ yazmak isterlerse Kelebek Gibi ve Mutlu Çocuklara iletiyorum}

Blogunu seviyorum

2 ödül bir arada geldi. Birisi Sevgili Fulhouse'dan blogunu seviyorum ödülü. Bir tanesi de beni blogların takipçisi haline getiren Annekaz'dan, görkemli blog ödülü. Görkem benden uzak ama yine de beni hatırladığın için sana çok teşekkür ederim:)

Bu arada herkes bir yada birkaç ödül almış görünüyor tam takip edemedim. Geç kaldım galiba!

Bu kısa zaman içinde yeni hayatlara birer pencere açmak ve herkesin birbirinden öğreneceği bir şeylerin var olduğunu görmek çok güzel. Ben de bu ödülleri tüm arkadaşlarıma iletiyorum.

Bu sebeple kendisinin haberi yok okuyunca görecek ; blog için beni teşvik eden, hatta balküpü'nün de isim babası olan eşime de teşekkür ediyorum. Ben iyice havaya girdim baksanıza ödül konuşması oldu resmen.:) şaştım kaldım ! Neyse uzatmayayım fazla, kısa bir şiir geliyor sizlere,

Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın
Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü
Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin
İşte budur hayat
İşte budur yaşamak
bunu hatırladığın kadar yaşarsın
Bunu unuttuğunda
aldığın her nefes kadar üşürsün
Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun...
Çiçek sulandığı kadar güzeldir
Kuşlar ötebildiği kadar sevimli
Bebek ağladığı kadar bebektir
Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin
Bunu da öğren 'Sevdiğin kadar sevilirsin'...

Herkese güzel bir hafta sonu olur umarım :)

Büyüyorum

Mimlere devam :) hemen yazayım dedim erteleyince birikiyor çünkü. Sevgili Ayşe mutlu çocukların annesi beni mimlemiş. Çocukla cocuk annelerinin mimi, Çocuklarınızın büyüdüğünü nasıl anlıyorsunuz konusu. Kızım henüz bebeklikten yeni çıkma çabaların da malumunuz 2,5-3 yaş ben yaparım krizleri yaşıyoruz. Bir de tabiki ne dersek hayır! cevabını her an almaya hazırız. Haluk Yavuzer'in bahsettiği gibi 'Günaydın dendiğinde GÜNAYMADIM' dönemleri :)

İlk ergenlik ve kişiliğini ispat dönemleriymiş oğlumda tecrübesizlikten korkmuştum. Neden böyle oldu vs. endişeleri 2. çocukta yerini gülümsemeye bırakıyor nasılsa geçiceğini biliyor insan artık :) O yüzden ilk gözağrım oğlumun büyümesinden bahsedeyim birazcık.

Hastanede ilk kucağıma verdiklerinde şaşkınlıkla benim çocuğum mu şimdi diye kalakalmıştım :) Daha önce de sözetmiştim 'her çocukla birlikte bir ANNE doğar' diye. Gerçekten de onunla yeni bir hayata doğdum ve büyüyorum. Bebeğimin ilk çıkaracağı sesleri, ilk dönmesi, ilk adımlarını hep sabırsızlıkta beklemiştim.

Zaman hızla aktı. Artık bebeklikten çıktı. Ama büyümesiyle ilgili ilk şaşkınlığım süt dişini döktüğünde oldu. Büyüsün diye sabırsızlanan ben neredeyse dişi düştü diye ağlayacaktım :)

Ama yine de akıllı konuşmaları bize fikirlerini anlatması, giyinirken utanması ve saklanmaya çalışması, doğruları tercih etmesi beni heyecanlandırıyor. İnşallah onun yakışıklı bir delikanlı olduğu günleri de görmek nasip olur.

Mesela daha geçen akşam yemekte 'Marul salatasını sevmediğim halde yiyorum, çünkü çok faydalı değil mi bak anne' demesi bile onun o yemek için peşinde koşturduğum günlerin çok gerilerde kaldığının bir göstergesi değil mi :) Allah benim de tüm annelerin de hayırlı nesiller yetiştirmesini nasip etsin. Herkesin evladının sağlıkla büyümesi, ve bir bebek isteyen herkesin de hayırlısıyla anne olması için dualarımla...

Ben de Primarima ve Paşa 'ya paslıyorum. Kolay gelsin.

Birikmiş mimler :)

Sonunda İstanbul'a geldik. Tatil dönüşü yaşanan çamaşır kalabalığı ve ev temizliğini ancak halledebildim. Bu süre zarfında kısa zaman aralıklarında, bilgisayarın başına oturabildim. Bol bol ertelenmiş akraba ziyaretleriyle geçti zamanın çoğu. Zaten eşimin de benim de tüm ailemiz orada olunca kaçınılmaz bir şey oluyor. Kalan zamanda da oğlumun ödevleri, kitapları derken bir baktım zaman dolmuş geri dönme vakti gelmişti. Bu arada beni mimleyen arkadaşlarımın sorularına cevap yazamadım. Daha uzun bir zaman gerektirdiği için, dönüşe erteledim sırayla yazmaya çalışacağım. Bu mim sevgili http://esra-tatlihayat.blogspot.com/ gelmiş

YAPTIĞIM 4 İş

1-Öğretmenlik (Biyoloji Öğretmeniydim)

2- Ev hanımlığı

3- Annelik

4- Blog yazmak :)

DEFALARCA İZLEMEKTEN SIKILMIYACAĞIM 4 FİLM

Türkan Şoray filmleri Selvi boylum, Berdel, Deprem, Dila hatun vs...

YAŞADIĞIM 4 YER

1- Bursa

2- Gebze

3-İstanbul

4-Ankara (çok kısa bir süre)

İZLEDİĞİM 4 TELEVİZYON PROGRAMI

1- Haberler

2- Haber kanallarındaki tartışma ve güncel programlar

3-Denk gelirse Aşk yakar dizisi pek dizi takip etmiyorum (Lost hariç tabi :))

4- Yemekteyiz onunda haber öncesi kısmını izliyorum

TATİL İÇİN GİTTİĞİN 4 YER

1- İzmir / selçuk-efes

2- Kıbrıs

3-Antalya

4- Muğla

EN SEVDİĞİM 4 YEMEK

1- İskender

2-İnegöl köfte

3- Yaprak sarması

4-Cantık

HEMEN ŞİMDİ OLMAK İSTEDİĞİM 4 YER

1-İspanya (endülüs medeniyetini çok merak ediyorum)

2-Fas

3-Mısır piramitleri

4-Lost adası ! :))

BİR YAĞMUR DAMLASI OLSAYDIM DÜŞMEK İSTEDİĞİM 4 YER

Kesinlikle toprağa düşmek isterdim. Yağmurun toprakla birleştiğindeki kokusuna bayılırım çünkü.

İkinci mimde Sevgili Gülhan'dan gelmiş. Ürün tanıtımı için düşündüm ve bu aralar işimi kolaylaştıran mikrofiber bezler geldi. Komşum sayesinde aldım. SİLVA marka ve fiyatları da diğer ithal olanlara göre uygun. 3'lü temizlik bezini aldım ve çok memnun kaldım. İncelemek isterseniz sitesi burada.

Diğer 6 milyar

Diğer 6 milyar projesi, insanlara evrensel değerler, mutluluk nedir, hayatın zorluklarından hangi dersleri öğrenebiliriz, hayatın anlamı nedir gibi sorular sorarak günümüz insanının bir portresini çizmeye çalışıyor.

Ana sayfadaki resme bakarken hiçbiri birbirine benzemeyen ve aynı zamanda birbirine çok benzeyen ne kadar çok çeşitli sima olduğunu düşündüm. Hz. Adem'den beri gelen herbir insanın farklı bir siması var. Bizi insan yapan şeylerden birisi de bu olsa gerek; herkesten farklı bir simaya sahip olmak. İnsanların bu projede anlattıklarından anlaşılan da o ki simalarımız nasıl birbirine hem çok benziyor hem de çok farklı ise, burada sorulan sorulara da hem çok benzer hem de çok farklı cevaplar veriliyor. İnsanların hayattan beklentileri, hayatı algılayışları vs.

Çocukken yabancı insanların bizden çok çok farklı olduklarını zannederdim. Ama onlar da neticede insan ve birbirimizle o kadar çok ortak paydamız var ki...

İşte kitabım

Sevgili Sibella beni mimlemiş. Son okuduğum kitabın 161. sayfasının 5. cümlesini yazmam hakkında.

Kısa bir yolculuk yaptım. Şu an 'anne şehri 'ndeyim. Buraya gelirken yanıma daha önce altını çizerek okuduğum bir kitabı da getirmiştim. Amacım bir şeyler paylaşmaktı. Mimle denk geldi. Yanımdaki kitap Osmanlı'yı kuran şehir. -Bursa'ya Şehrengiz- Yazarı sanki benim hislerime tercüman oluyor.

24 yıl boyunca koynunda çocukluktan genç kızlığa doğru, hayatımın en renkli, başıboş ve en ziyade masallara gömülü yıllarını borçlu olduğum şehir Bursa. Bu şehir gurbette açmıştı hafızasının kapılarını bana. Ben Bursa'nın eteklerinden ayrılırken göz kırpıyordu arkamdan, bakırcılar çarşısı, kapalıçarşı ve kozahandan inince oturduğumuz çay bahçesi. Muradiye sırtlarındaki asırlık çınarlar altında yapılan dost sohbetleri. Eski hanlardaki dükkanlar, Setbaşı köprüsünden Emir Sultan'a yapılan yürüyüşler hepsi ondan uzaklaşınca anlamlı oldu sanki. Ey şehir! Şehir, bütün kökler sendedir, cümlesi kaybettiğim Bursa ile 'gurbette' karşılaşmamızı özetler gibidir.

Kitap sadece Bursalılara hitap etmiyor. Kendi tabiriyle; yüreğinden kopup zaman denizine düşürdükleri parçalardan izler ve işaretler bulmak isteyenlere...

Mimi geçti kitap tanıtımına dönüştü ama tarihin tozlu sayfalarında gezinmek isteyenler için akıcı ve güzel bir kitap.

161. sayfasında ki 5. cümlesi:

"Bu kadar uzun bir süre içinde padişahlarını göremeyen yeniçerilerin aşırı baskıları karşısında bunalan vezirler saray tabibi ve yeniçeri ağalarını davet etmiş."

Bu cümle tek başına bir şey ifade etmediği için öncesinde kitap bilgilendirmesi biraz uzun oldu. Affınıza sığınıyorum...

Ben de sevgili VİRGO ve KELEBEK GİBİ'yi mimliyorum..

Dünyayı Düzeltmek

Bir haftanın yorgunluğundan sonra baba Pazar sabahı kalkmış. Eline gazetesini almış ve akşama kadar oturup dinlenecek olmanın tadını çıkartayım demiş. Ama baba bunları düşünürken oğlu yanına gelmiş ve kendisini parka götürmek için geçen hafta söz verdiğini hatırlatmış. Canı hiç dışarıya çıkmak istemediği için bir bahane bulup evde oturayım, dinleneyim diye düşünmüş. Birden gazetenin promosyon olarak verdiği dünya haritası gözüne ilişmiş. Bu haritayı önce parçalara ayırmış. Oğluna uzatmış. Oğlum bu haritayı birleştirebilirsen hemen gidelim parka demiş. Sonra da içinden derin bir oh çekmiş. Bunu dünyanın en iyi coğrafya profesörüne versen bir daha düzeltemez diye düşünüyormuş. İyi düşündüm demiş.

Aradan 10 dakika geçmeden çocuk koşarak babasının yanına gelmiş. Baba haritayı düzelttim, parka gidebiliriz demiş. Adam önce inanmamış ama haritayı görünce şaşkınlıktan küçük dilini yutmuş. Oğluna bunu nasıl yaptığını sormuş. Çocuk demiş ki: bana verdiğin haritanın arkasında insan resmi vardı. İNSANI DÜZELTİNCE DÜNYA KENDİLİĞİNDEN DÜZELDİ.

Bütün annelerin ve çocukların bu tatilde birlikte iyi vakit geçirmelerini diliyorum!!!

İlla edeb

Geçen akşam televizyonda duyduğumda sevinmiştim. Türk markalarının oluşturduğu bir birlik tek markada birleşip, büyük bir alışveriş merkezinde promosyonlu bir açılış yapacaktı. Çok güzel bir fikir gerçekten aslı itibariyle kaliteli ve güzel ve de uygun olduktan sonra halkımız niye kendi ürününü almasındı ki? Böylece dünya markalarıyla rekabet edecek olgunluğa erişilebilirdi.

Allahtan açılışa gitmek gibi bir gaflette bulunmadım. Ertesi akşam haberleri izlerken şok oldum. %90 indirim evet özeldi, ama tanıtım içinde bu kadar eziyete değer miydi? Gecenin bir vakti insanlar birbirini parçalarcasına bir izdihamla hoş görüntüler olmadı yani. Zaten pek çok insan istediğini alamamış. Eşim; reklam işte, iyisi kötüsü olmaz, adamlar halinden memnun dese de, yağmalama görüntüleri hoş olmadı. Böyle tanıtımlar sınırlanmalı. Adamakıllı %70 yap bir kaç gün sürdür, ne bileyim dikkat çekmek için iyi! bir pazarlama tekniği ama hiç güzel olmuyor bence...

Yüzyılların insana kazandırdığı bencillik, kabalık, menfaat mi olmalıydı. Her şey güç, kuvvet, statü mü? Abartmış olabilirim ama incelik, hassasiyet, zerafet neredeyse yok olmak üzere. Hayat bir mücadeledir, güçlü olan kazanır mantığı kültürümüze ters düşen bir yanılgıdır aslında. Batı kendi içinde çözemediği buhranları bize de yansıtmaktadır.

'Batı toplumu, dünyayı yörüngeye sokabilir, aya ulaşabilir ama iki insan için birbirini boğazlamadan, bir hafta süreyle yaşama yolunu bulamamıştır.

G.Leonard

Valla mevzu nerden başladı nereye geldi anlamadım. Ama böyle şeylerden bahsetmeyi sevmesem de, insan duygularına hakim olamıyor işte. Neyse küreselleşme mi nedir, inşallah insanlığın lehine işler ve akılla akıllanmış beyinler, bir de sevgiyle tedavi olup, iyice incelir, hassaslaşır...

Ehli irfan arasında aradım kıldım talep
Her hüner makbul imiş, illa edep, illa edep...

Aşure üzerine...

Çocukluğumun tatlı hatıralarından biridir aşure ayı. Aslında her zaman yapılabilir bir şey olmasına ve çok sevmemize rağmen illa ki yılda bir kez yapılır, merakla pişen tencerenin önünde beklenirdi. Mis gibi tarçın ve karanfil kokuları burnumuzda tüterken, annem duasını etmeden tattırmazdı. Bundan olsa gerek, hemen sıcak sıcak yenirdi. O yüzden hala sıcak severim.
Daha sonra en zor aşamaya geçilir. Elimde bir tepsi, sıra sıra kaseler, dökmemeye çalışarak mahalleye dağıtırdım. Tabi ki bir aile apartmanında büyüdüğümden, yengeler, babanneler hep sırayla aynı seramoni tekrarlanır, böylece bir sürü değişik aşure yerdik.

Aşureyi evlendiğimden beri 3. yada 4. kez yapıyorum. Bu en son yaptığım. Fena değil, annemin ki gibi olmasa da azimle denemeye devam ediyorum. Yalnız anladım ki aşure kalabalıkla ve paylaşırsan güzel oluyor...

Aşurenin içeriği hep dikkatimi çekmişti. Asla birarada düşünemeyeceğin şeyler karışıyor ve çok lezzetli bir tatlı karşımıza çıkıyor. Yani ne bileyim nohutun, kurufasülyenin tatlı olarak kullanıldığı yer var mı? Bir kere rahmetli babannem tuzlusunu yapmıştı da hiç beğenmemiştim.

Ve daha sonra Elif Şafak'ı okudum. Onun; farklılıkların nasıl birarada güzel olduğu hakkındaki benzetmesine hayran oldum. Aşureyi Anadolu'ya benzetiyordu. Anadolu gibi binbir çeşit lezzet birarada... O zamandan beri her Aşure yediğimde Anadolu'muzun o güzelliği de aklıma geliyor. Farklılıklarımızın bizi zenginleştirmesi ve birarada tutması dileklerimle...

israil'i boykot hakkında

Bazı blog arkadaşlarımda okuduğum markaların bazılarını bir süredir bilinçli olarak kullanmıyorum. Fakat yeni duyduğum markalar da var. Galiba en güzeli her alanda yerli markaları kullanmak. Bundan sonra daha dikkat edeceğim. Aslında artık birbirimizle uğraşmayı bırakıp, kendi markalarımızı öne çıkarmalıyız.

Kaç yüz yıllık milletiz, dünyaya mal olmuş adamakıllı bir markamız yok. Elektronik, otomotiv, ağır sanayi (uçaklar vs..) daha da kötü. Tamamen dışarıya bağımlıyız. Oysa pek çok gencimiz yurtdışında başarılara imza atıyor. Devletin yapması gereken bir sürü şey var; biliyoruz. Ama benim çok sevdiğim bir söz vardır 'SÜT NEYSE KAYMAĞI DA ODUR.' Yani bir ülkenin insanları ne kadar kaliteliyse, idarecileri de o kadar kalitelidir. Öyleyse birey olarak bize düşen görev dürüstlükten kopmamak. Devletin malına beleş gözüyle bakan zihniyetler aramızda erimedikçe; rüşvet, yolsuzluk, haram yemek son bulmadıkça işe yarar işler yapabilmemiz zor görünüyor. O zaman da böylesi zalim güçlerin karşısına set olabilecek bir devlet olamıyoruz. Maalesef kınamakla yetiniyoruz. Hiç bir yaptırım gücümüz yok. Neyse umarım gelecek yüzyıllar bizim lehimize olur. Milletçe hazırcılıktan kurtulup, üzerimizde oynanan oyunlara kanmadan, barış dolu bir dünya için tembellik yapmadan çalışmalıyız bence...