Bir reklam filmi

Bugün oğlumun reklam filmi şenliği vardı. Çok güzel oldu. Var olan yada uydurma bir ürünün reklam filmi çekilecekti. Daha sonra herkesin çektiği filmler izlenecekti. Bizim filmimizde, oğlumla kızım başrolde oynadı. Peki bize neler kazandırdı?

-Filmi çekerken gülmekten kırıldık,

-Çoğu replik aklında kalmadı devamlı tekrar ettik ama çok eğlendik,

-Windows Movie Maker kullandık. Özelliklerini çok bilmiyorduk. Gördük ki çok kolay ve güzel şeyler hazırlanabiliyormuş, (müzik, jenerik, geçişler)

-Senaryolu bir film çekmenin zorluklarını anladık,

-Çocuklara böyle bir film çektirmenin çok daha zor olduğunu anladık!

-Görsel sanatların özellikle sinemanın keyifli bir uğraş olduğunu düşündük,

-Birlikte güzel zamanlar geçirdik.

-İlerisi için tatlı bir hatıraya sahip olduk.

Ispanak & krep

Dün akşam yemekte ıspanak vardı. Bu akşama da kaldı. Alışkanlıktan yemeklerimi az yaparım ve o akşam tüketmeye çalışırım ( en iyi ihtimalle ertesi gün öğlende kızımla yeriz ) 2. akşama kaldı mı pek sevmiyorum. Ama her zaman mümkün olmuyor tabi. Aynı yemeği ısıtıp yemekten pek hoşlanmadığım için bu akşama kalan ıspanağımı son anda biraz farklılaştırdım. Krep yapıp içine ıspanakları koydum ve sardım. Üzerine az beşamel sos ve kaşar sürüp fırınladım. Eh işte bu akşam bitiririz herhalde :)

Bebekler için örgüler

Picasaweb sayfalarında görüp beğendiğim bazı modeller. Renk uyumları bir fikir olabilir diye düşündüm. Yapabilmem için önce öğrenmem lazım. Ah annecim yanımda olsaydı öğretirdi. Gerçi zamanında denemişti ama o zamanlar aklımız bir karış havada tabi. Bir de dersler filan derken. Şimdi okullar bitti. Çalışma hayatıda kısa sürdü. Yalnız olduğum için,çocuklarımı kendim yetiştirmeyi tercih edince çok sevdiğim öğretmenliğe de veda ettim. (kızım biraz daha büyüyünce dönmeyi istiyorum inşallah.)

Bu arada evde olunca farklı alanlara merak sarabiliyor insan.Örgüler de hoşuma gidiyor ama ne bileyim her şeyin ilmi ayrı öğrenmek lazımmış galiba.

Hafta sonu

Hafta sonlarımız genelde yoğun geçiyor. Oğlum da evde olunca hareketlilik fazla oluyor tabi. Bir bakıyorsunuz can ciğer kuzu sarması vaziyetindeler, 5 dakika sonra ise birbirlerine girmişler. Arada ödev yapma çabalarımız da cabası. Bu hafta sonu oğlum, ödevleri ve proje ödevi (!!! daha 6 yaşındayız ama başladık işte) dışında arkadaşlarına bir de kitap ayıracı yaptı. Sözüm ona en çok bu ayıraçları yapmayı sevmiş. Belki tek tek arkadaşlarının isimlerini yazdık ondan, belki de onlara hediye edeceği içindir, çok severek yaptı. Ödevi de sayılar hakkında bir afiş hazırlamaktı. Onu da hazırladı ve okuluna götürdü. Bakalım öğretmeni beğenecek mi?

Çocuklara kitap standları

Evimde yerim olsaydı böyle bir şey yaptırmayı düşünürdüm. Nede olsa çocuklar büyüdükçe kitapları da artacak. Kitapları ne kadar çok ellerinin ve gözlerinin önünde olursa o kadar çok okurlar sanırım.

Sliding Doors

Bir ingiliz filmi. Konusunda kader ve seçimlerimiz var. Hoşuma gitti. Bir kadının anlık bir olay ve tercihleriyle olağan dışı bir şekilde değişen hayatını anlatıyor. Aynı kadının paralel 2 hayatı ve sonuçlarını ilginç bir şekilde izliyorsunuz. Aslında hepimiz bazen kaçırdığımız ya da geç kaldığımız şeyler için üzülür ve keşke deriz. Bu film başımıza gelen her olayın bir anlamı olduğunu göstermesi açısından güzel bir film gerçekten.

Bursa Lokumu

Bursa'nın lezzetlerinden biridir cevizli lokum. Lokum denince insanların aklına genelde Türk lokumu gelse de, Bursa'da lokum denildiğinde herkes cevizli lokumu anlar. Kına gecelerinin, çerezle beraber değişmez ikramıdır. Kınalardan çıkarken kapıda aileden birisi, güzel ambalajlanmış lokumları herkese dağıtır. Genelde fırınlarda da satılır. Kayınvalidemin de bayramlarda baklava yanına yaptığı tatlı yemekten bayılanlar için bir alternatiftir.

Tatlı yada tuzlu yapılabilir. İstanbul da yok. O yüzden arada bir, özledikçe misafirlerime ve bize yapıyorum. Aslında mayalı hamurla yapılır. Ben fırından aldığım ekmek hamuruyla yapıyorum. Zaman kazandırıyor.

Bu sabah 2 tane ekmek hamuru aldık. Hamuru biraz kabarması için ılık bir yerde beze sarıp beklettim. Hamur kabarınca, sıvıyağla uzun bir dikdörtgen şeklinde büyüttüm. İçine dövülmüş ceviz, yenibahar ve az şeker ekledim. (tatlı olmasını isterseniz şekeri fazla koyarsınız) Daha sonra rulo yapıp, 3 parmak genişliğinde kestim. Üzerine fırçayla sıvıyağ sürüp 200 c fırınladım. Hemen hazır oluyor.

Sadece zeytin ezmesi sürerek de yapılabilir. Zeytin yemeyen çocuklar genelde böylesini anlamadan yiyorlar.

Aşure üzerine...

Çocukluğumun tatlı hatıralarından biridir aşure ayı. Aslında her zaman yapılabilir bir şey olmasına ve çok sevmemize rağmen illa ki yılda bir kez yapılır, merakla pişen tencerenin önünde beklenirdi. Mis gibi tarçın ve karanfil kokuları burnumuzda tüterken, annem duasını etmeden tattırmazdı. Bundan olsa gerek, hemen sıcak sıcak yenirdi. O yüzden hala sıcak severim.
Daha sonra en zor aşamaya geçilir. Elimde bir tepsi, sıra sıra kaseler, dökmemeye çalışarak mahalleye dağıtırdım. Tabi ki bir aile apartmanında büyüdüğümden, yengeler, babanneler hep sırayla aynı seramoni tekrarlanır, böylece bir sürü değişik aşure yerdik.

Aşureyi evlendiğimden beri 3. yada 4. kez yapıyorum. Bu en son yaptığım. Fena değil, annemin ki gibi olmasa da azimle denemeye devam ediyorum. Yalnız anladım ki aşure kalabalıkla ve paylaşırsan güzel oluyor...

Aşurenin içeriği hep dikkatimi çekmişti. Asla birarada düşünemeyeceğin şeyler karışıyor ve çok lezzetli bir tatlı karşımıza çıkıyor. Yani ne bileyim nohutun, kurufasülyenin tatlı olarak kullanıldığı yer var mı? Bir kere rahmetli babannem tuzlusunu yapmıştı da hiç beğenmemiştim.

Ve daha sonra Elif Şafak'ı okudum. Onun; farklılıkların nasıl birarada güzel olduğu hakkındaki benzetmesine hayran oldum. Aşureyi Anadolu'ya benzetiyordu. Anadolu gibi binbir çeşit lezzet birarada... O zamandan beri her Aşure yediğimde Anadolu'muzun o güzelliği de aklıma geliyor. Farklılıklarımızın bizi zenginleştirmesi ve birarada tutması dileklerimle...

Derli toplu

Şimdiki çocuklar çok şanslı. Birbirinden güzel, renkli ve bol resimli bir sürü çocuk kitapları var. Ben küçükken hatırlıyorum, bu kadar çocuk kitabı yoktu. Yalnızca İngilizce kitaplar çok renkli ve resimli olurdu. Çocukların kitaplara alışma süresinde görsellik önemli olsa gerek. Biz bile bayılıyoruz kitaplarına. Özellikle Meraklı Minik dergisine aboneyiz, her ay devamlı babasına soruyor "dergim geldi mi?" diye.

Gelelim bizim klasörlere, oğluma aldığımız kitaplar ve dergiler çekmeceye sığmamaya başlamıştı. Aynı zamanda her akşam bakacağı kitabı ararken hepsini dağıtıyordu. Bu klasörleri aldığımızda düz beyaz renkti. Üzerini çıkartmalarla süsleyip sınıfladık. Artık rahatça istediği kitabı bulup inceliyor, sonra yerine kaldırıyor. Eh biraz da olsa dağınıklıktan kurtuluyoruz. Artık 2 çocukla ne kadar kurtulabiliyorsak :)